Loading...

Domek z kart (film 1954)

Domek z kart – polski film fabularny z 1954 roku w reżyserii Erwina Axera. Jest to adaptacja filmowa dramatu Emila Zegadłowicza i Marii Koszyc-Szołajskiej, oparta na spektaklu wystawianym przez Teatr Współczesny w Warszawie od 30 kwietnia 1953 roku, w tej samej reżyserii i z tą samą obsadą aktorską[1][2].

Niedokończony dramat Zegadłowicza z 1940 roku, napisany przy współpracy z Marią Koszyc-Szołajską, został znaleziony w spuściźnie pośmiertnej autora i dokończony na potrzeby teatru przez Adama Ważyka[3][4].

Fabuła

Akcja rozgrywa się w 1939 roku. Latem tego roku dziennikarz Bruno Sztorc drukuje w „Gazecie Codziennej” demaskatorski artykuł o rządzących Polską zatytułowany „Domek z kart”. Gazeta zostaje skonfiskowana przez sanacyjną cenzurę, a na redakcję napada nacjonalistyczna bojówka.

31 sierpnia Sztorc ukrywa się w miejscowości Podborze, w pensjonacie „Polonia”, gdzie poznaje lokalne elity wierzące w zapewnienia rządu o gotowości do wojny. Po konflikcie ze starostą, zostaje aresztowany i wysłany do Berezy.

Po wybuchu wojny, 17 września, na posterunku policji w pobliżu granicy rumuńskiej, Sztorc ma możliwość skonfrontować się z uciekającym za granicę premierem Składkowskim. Jest świadkiem wkroczenia wojsk radzieckich, które wita jak wyzwolicieli[4].

Obsada

Przypisy

  1. Domek z kart, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (przedstawienia). [online] [dostęp 2022-08-22].
  2. Domek z kart | Teatr Współczesny, www.wspolczesny.pl [dostęp 2022-08-22].
  3. Domek z kart (1954), FilmPolski [dostęp 2022-08-22] (pol.).
  4. a b Emil Zegadłowicz, Domek z kart : dramat w 3 aktach, polona.pl, 1954 [dostęp 2022-08-22].

Linki zewnętrzne

Search stories